Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 546

<< | หน้าที่ 546 | >>
สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ให้สัตว์ร้องไห้โดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุ ให้สัตว์ร้องไห้โดยเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ สัตว์ร้องไห้และที่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้โดยเหตุปัจจัย (๓)

{๑๖๘} [๕๘] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น เหตุให้สัตว์ร้องไห้โดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ให้สัตว์ร้องไห้โดยอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ให้สัตว์ร้องไห้โดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ สัตว์ร้องไห้โดยอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ (ย่อ)

{๑๖๙} [๕๙] เหตุปัจจัย มี ๔ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๔ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๕ วาระ

อนันตรปัจจัย มี ๔ วาระ ฯลฯ

สหชาตปัจจัย มี ๕ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๒ วาระ

นิสสยปัจจัย มี ๗ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๔ วาระ

ปุเรชาตปัจจัย มี ๒ วาระ

ปัจฉาชาตปัจจัย มี ๒ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๒ วาระ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka