พระไตรปิฏก

{๑๘๒} [๕] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยเหตุซึ่งไม่เป็นกุศล ฯลฯ

เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๘๓} [๖] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุและที่มิใช่ไม่มีเหตุซึ่งไม่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่มีเหตุซึ่งเป็นกุศลโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุและที่มิใช่ไม่มีเหตุซึ่งไม่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่มีเหตุแต่ไม่เป็นเหตุซึ่งเป็นกุศลโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุและที่มิใช่ไม่มีเหตุซึ่งไม่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่เป็นเหตุมีเหตุและที่มีเหตุแต่ไม่เป็นเหตุซึ่งเป็นกุศลโดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่มีเหตุและที่มิใช่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่มีเหตุซึ่งเป็นกุศลโดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุมิใช่ไม่มีเหตุและที่มิใช่ไม่มีเหตุมิใช่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็น กุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุและมีเหตุซึ่งเป็นกุศลโดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๙ วาระ)

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ

{๑๘๔} [๗] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุและที่มิใช่ไม่มีเหตุซึ่งไม่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่เป็นเหตุและมีเหตุซึ่งเป็นอกุศลโดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ มี ๙ วาระ)

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ

{๑๘๕} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุและที่มิใช่ไม่มีเหตุซึ่งไม่เป็นอัพยากฤตเป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่เป็นเหตุและมีเหตุซึ่งเป็นอัพยากฤตโดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๙ วาระ)