๑๙. อาสววิปปยุตตสาสวทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๒๔๕} [๒๑] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นกุศลอาศัย สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็นกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๒๔๖} เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ
อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ
{๒๔๗} สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นอกุศลอาศัย สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็นอกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๒๔๘} เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ
อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ
{๒๔๙} สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัย สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะและไม่ใช่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็น อัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๒๕๐} เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ
อธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ
อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ