พระไตรปิฏก

{๓๐๐} [๔๕] สภาวธรรมที่ไม่ต้องประหาณด้วยมรรคเบื้องบน ๓ ซึ่งเป็นกุศลอาศัย สภาวธรรมที่ไม่ต้องประหาณด้วยมรรคเบื้องบน ๓ ซึ่งไม่เป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย (ย่อ)

{๓๐๑} เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ

{๓๐๒} [๔๖] สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ต้องประหาณด้วยโสดาปัตติมรรคซึ่งเป็นกุศลอาศัย สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ต้องประหาณด้วยโสดาปัตติมรรคซึ่งไม่เป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย (ย่อ)

{๓๐๓} เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ

{๓๐๔} [๔๗] สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ต้องประหาณด้วยมรรคเบื้องบน ๓ ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ต้องประหาณด้วยมรรคเบื้องบน ๓ ซึ่งไม่เป็นกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๓๐๕} เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ

{๓๐๖} [๔๘] สภาวธรรมที่มีวิตกซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิตกซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๓๐๗} เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ

{๓๐๘} [๔๙] สภาวธรรมที่มีวิจารซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิจารซึ่งไม่เป็น กุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๓๐๙} เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ

{๓๑๐} [๕๐] สภาวธรรมที่มีปีติซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีปีติซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๓๑๑} เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ