Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 627

<< | หน้าที่ 627 | >>
๑๒-๑๓. ปริตตติกทวยะ ๑. เหตุทุกะ


{๖๗๓} [๔๗] สภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะซึ่งเป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะซึ่ง ไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๖๗๔} เหตุปัจจัย มี ๑๑ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑๑ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

ปุเรชาตปัจจัย มี ๙ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๑ วาระ

{๖๗๕} [๔๘] สภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มี ปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๖๗๖} เหตุปัจจัย มี ๑๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑๓ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

ปุเรชาตปัจจัย มี ๙ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ

๑๔-๑๗. หีนติกะเป็นต้น ๑. เหตุทุกะ


{๖๗๗} [๔๙] สภาวธรรมชั้นกลางซึ่งเป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นชั้นต่ำซึ่งไม่เป็น เหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๖๗๘} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

{๖๗๙} [๕๐] สภาวธรรมที่มีสภาวะชอบและให้ผลแน่นอนซึ่งเป็นเหตุอาศัยสภาวธรรม ที่ไม่ใช่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka