พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็น อาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็น เหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็น อาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุและที่มิใช่ไม่เป็น เหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๒๖๐} เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ

{๑๒๖๑} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุและที่มิ ใช่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๒๖๒} เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ

{๑๒๖๓} [๑๕] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ เป็นเหตุซึ่งไม่ใช่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๒๖๔} เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ