พระไตรปิฏก

{๑๓๙๒} [๕๖] สภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระซึ่งเป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโลกิยะ ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่งเป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโลกุตตระซึ่งไม่เป็น เหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๓๙๓} เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ

{๑๓๙๔} สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโลกิยะซึ่งมิใช่ไม่เป็น เหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโลกุตตระซึ่งมิใช่ ไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๓๙๕} เหตุปัจจัย มี ๔ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๔ วาระ

{๑๓๙๖} [๕๗] สภาวธรรมที่จิตบางดวงรู้ได้ซึ่งเป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่จิตบาง ดวงรู้ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๓๙๗} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

{๑๓๙๘} สภาวธรรมที่จิตบางดวงรู้ไม่ได้ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่มิใช่จิตบางดวง รู้ไม่ได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๓๙๙} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ



{๑๔๐๐} [๕๘] สภาวธรรมที่เป็นอาสวะซึ่งเป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะซึ่ง ไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ