พระไตรปิฏก

{๑๔๔๘} [๗๖] สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเป็นคันถะอาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งไม่เป็นคันถะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๔๔๙} เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๔๕๐} [๗๗] สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเป็นโอฆะอาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งไม่เป็นโอฆะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๔๕๑} เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๔๕๒} [๗๘] สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเป็นโยคะอาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งไม่เป็นโยคะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๔๕๓} เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๔๕๔} [๗๙] สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเป็นนิวรณ์อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งไม่เป็นนิวรณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๔๕๕} เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๔๕๖} [๘๐] สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเป็นปรามาสอาศัยสภาวธรรมที่มิ ใช่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งไม่เป็นปรามาสเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๔๕๗} เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)



{๑๔๕๘} [๘๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งรับรู้อารมณ์ได้อาศัยสภาวธรรม ที่ไม่ใช่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งไม่ใช่รับรู้อารมณ์ได้เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ