Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 8 หน้าที่ 128

<< | หน้าที่ 128 | >>
๒. จบกรรมวาจา ๒ ครั้ง ต้องอาบัติถุลลัจจัย

๓. จบกรรมวาจาครั้งสุดท้าย ต้องอาบัติสังฆาทิเสส

สังฆาทิเสส ๑๓ สิกขาบท จบ


ฯเปฯ


๔. นิสสัคคิยกัณฑ์


จำนวนอาบัติในนิสสัคคิยกัณฑ์


๑. กฐินวรรค


๑. ปฐมกฐินสิกขาบท


{๒๖๑} [๑๖๒] ภิกษุทรงอติเรกจีวรไว้เกิน ๑๐ วัน ต้องอาบัติ ๑ อย่าง คือ นิสสัคคิยปาจิตตีย์

๒. อุทโทสิตสิกขาบท


{๒๖๒} ภิกษุอยู่ปราศจากไตรจีวรสิ้นราตรีหนึ่ง ต้องอาบัติ ๑ อย่าง คือ นิสสัคคิยปาจิตตีย์

๓. ตติยกฐินสิกขาบท


{๒๖๓} ภิกษุรับผ้าที่เป็นอกาลจีวรแล้วเก็บไว้เกิน ๑ เดือน ต้องอาบัติ ๑ อย่างคือ นิสสัคคิยปาจิตตีย์

๔. ปุราณจีวรสิกขาบท


{๒๖๔} ภิกษุใช้ภิกษุณีผู้ไม่ใช่ญาติให้ซักจีวรเก่า ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. ใช้ให้ซัก ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อให้ซักเสร็จแล้ว ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์

๑ ปโยเค เพราะพยายาม ทุกแห่ง หมายถึงในขณะพยายามทำ หรือใช้ให้ทำสิ่งนั้น ๆ ก่อนสำเร็จ (ดู วิ.อ. ๒/๓๕๓/๖๔-๖๕

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka