พระไตรปิฏก

๔. เมื่อเขาไม่เข้าใจ ต้องอาบัติทุกกฏ

๕. ต้องอาบัติปาจิตตีย์ เพราะกล่าวเท็จทั้งที่รู้

ภิกษุกล่าวเท็จทั้งที่รู้ต้องอาบัติ ๕ อย่างเหล่านี้



{๒๙๒} ภิกษุกล่าวเสียดสี ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กล่าวเสียดสีอุปสัมบัน(ภิกษุ) ต้องอาบัติปาจิตตีย์

๒. กล่าวเสียดสีอนุปสัมบัน(ผู้มิใช่ภิกษุ) ต้องอาบัติทุกกฏ



{๒๙๓} ภิกษุกล่าวส่อเสียด ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กล่าวส่อเสียดอุปสัมบัน ต้องอาบัติปาจิตตีย์

๒. กล่าวส่อเสียดอนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ



{๒๙๔} ภิกษุสอนอนุปสัมบันให้กล่าวธรรมแข่งกันเป็นบท ๆ ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังสอนให้กล่าว ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. ต้องอาบัติปาจิตตีย์ทุก ๆ บท



{๒๙๕} ภิกษุนอนร่วมกันกับอนุปสัมบัน เกิน ๒-๓ คืน ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังนอน ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อนอนแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์



{๒๙๖} ภิกษุนอนร่วมกันกับมาตุคาม ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ