พระไตรปิฎก

{๖๓๘} สิกขาบทที่ ๑ ว่าด้วยการขอกระเทียม

สิกขาบทที่ ๒ ว่าด้วยการถอนขนในที่แคบ

สิกขาบทที่ ๓ ว่าด้วยการสัมผัสองค์กำเนิด

สิกขาบทที่ ๔ ว่าด้วยการใช้ท่อนยาง

สิกขาบทที่ ๕ ว่าด้วยการใช้น้ำชำระ

สิกขาบทที่ ๖ ว่าด้วยการปรนนิบัติ

สิกขาบทที่ ๗ ว่าด้วยการขอข้าวเปลือกดิบ

สิกขาบทที่ ๘ ว่าด้วยการทิ้งอุจจาระออกนอกฝา

สิกขาบทที่ ๙ ว่าด้วยการทิ้งอุจจาระออกนอกกำแพง

สิกขาบทที่ ๑๐ ว่าด้วยการดูการขับร้องฟ้อนรำ



สิกขาบทที่ ๑ ว่าด้วยการสนทนากับชายในที่มืด

สิกขาบทที่ ๒ ว่าด้วยการยืนกับชายในที่กำบัง

สิกขาบทที่ ๓ ว่าด้วยการสนทนากับชายในที่แจ้ง

สิกขาบทที่ ๔ ว่าด้วยการส่งเพื่อนภิกษุณีกลับ

สิกขาบทที่ ๕ ว่าด้วยการจากไปโดยไม่บอกเจ้าของ

สิกขาบทที่ ๖ ว่าด้วยการนั่งนอนบนอาสนะโดยไม่บอกเจ้าของ

สิกขาบทที่ ๗ ว่าด้วยการปูลาดโดยไม่บอก

สิกขาบทที่ ๘ ว่าด้วยการให้ผู้อื่นโพนทะนา

สิกขาบทที่ ๙ ว่าด้วยการสาปแช่งตนเองและผู้อื่น

สิกขาบทที่ ๑๐ ว่าด้วยการร้องไห้ทุบตีตนเอง



สิกขาบทที่ ๑ ว่าด้วยการเปลือยกายอาบน้ำ

สิกขาบทที่ ๒ ว่าด้วยการใช้ผ้าอาบน้ำไม่ได้ขนาด