Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 8 หน้าที่ 283

<< | หน้าที่ 283 | >>
๒. สังฆาทิเสสกัณฑ์


จำนวนอาบัติในสังฆาทิเสสกัณฑ์


สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๑


{๖๕๓} [๒๒๙] ภิกษุณีผู้ก่อคดีพิพาท ก่อคดีขึ้น ต้องอาบัติ ๓ อย่าง คือ

๑. บอกเรื่องของคนหนึ่ง ต้องอาบัติทุกกฏ

๒. บอกเรื่องของคนที่สอง ต้องอาบัติถุลลัจจัย

๓. เมื่อศาลตัดสินแล้ว ต้องอาบัติสังฆาทิเสส

สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๒

{๖๕๔} ภิกษุณีบวชให้สตรีผู้เป็นโจร ต้องอาบัติ ๓ อย่าง คือ

๑. จบญัตติ ต้องอาบัติทุกกฏ

๒. จบกรรมวาจา ๒ ครั้ง ต้องอาบัติถุลลัจจัย

๓. จบกรรมวาจาครั้งสุดท้าย ต้องอาบัติสังฆาทิเสส

สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๓


{๖๕๕} ภิกษุณีผู้เข้าไปสู่ละแวกหมู่บ้านรูปเดียว ต้องอาบัติ ๓ อย่าง คือ

๑. กำลังเดินไป ต้องอาบัติทุกกฏ

๒. ย่างเท้าก้าวที่ ๑ เข้าสู่บริเวณรั้ว ต้องอาบัติถุลลัจจัย

๓. ย่างเท้าก้าวที่ ๒ ต้องอาบัติสังฆาทิเสส

สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๔


{๖๕๖} ภิกษุณีเรียกภิกษุณีที่สงฆ์พร้อมเพรียงกันลงอุกเขปนียกรรมโดยธรรม โดยวินัย โดยสัตถุศาสน์ให้กลับเข้าหมู่ โดยไม่บอกการกสงฆ์ ไม่รู้ฉันทะของคณะ ต้องอาบัติ ๓ อย่าง คือ

๑ การกสงฆ์ หมายถึงสงฆ์หมู่หนึ่งผู้ดำเนินการในกิจสำคัญ เช่น การสังคายนาหรือสังฆกรรมต่าง ๆ

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka