Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 8 หน้าที่ 289

<< | หน้าที่ 289 | >>
๔. ปาจิตติยกัณฑ์


จำนวนอาบัติในปาจิตติยกัณฑ์


๑. ลสุณวรรค


สิกขาบทที่ ๑


{๖๗๕} [๒๓๑] ภิกษุณีฉันกระเทียม ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. รับประเคนด้วยตั้งใจว่าจะฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ

๒. ฉัน ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ทุก ๆ คำกลืน

สิกขาบทที่ ๒


{๖๗๖} ภิกษุณีให้ถอนขนในที่แคบ ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังให้ถอน ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อถอนเสร็จแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์

สิกขาบทที่ ๓


{๖๗๗} ภิกษุณีใช้ฝ่ามือตบองค์กำเนิด ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังตบ ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อตบเสร็จแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์

สิกขาบทที่ ๔


{๖๗๘} ภิกษุณีใช้ท่อนยาง ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังใช้ ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อใช้เสร็จแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์

สิกขาบทที่ ๕


{๖๗๙} ภิกษุณีใช้น้ำชำระให้สะอาดลึกเกิน ๒ องคุลีเป็นอย่างมาก ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka