Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 8 หน้าที่ 300

<< | หน้าที่ 300 | >>
๖. อารามวรรค


สิกขาบทที่ ๑


{๗๒๕} [๒๓๖] ภิกษุณีรู้อยู่เข้าไปสู่อารามที่มีภิกษุโดยไม่บอก ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. ย่างเท้าก้าวที่ ๑ เข้าเขต ต้องอาบัติทุกกฏ

๒. ย่างเท้าก้าวที่ ๒ ต้องอาบัติปาจิตตีย์

สิกขาบทที่ ๒


{๗๒๖} ภิกษุณีด่าบริภาษภิกษุ ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังด่า ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อด่าแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์

สิกขาบทที่ ๓


{๗๒๗} ภิกษุณีขึ้งเคียดบริภาษคณะ ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังบริภาษ ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อบริภาษแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์

สิกขาบทที่ ๔


{๗๒๘} ภิกษุณีผู้ได้รับนิมนต์แล้วบอกห้ามภัตตาหารแล้ว ฉันของเคี้ยวหรือของฉัน ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. รับประเคนด้วยตั้งใจว่า “จะเคี้ยวจะฉัน” ต้องอาบัติทุกกฏ

๒. ฉัน ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ทุก ๆ คำกลืน

สิกขาบทที่ ๕


{๗๒๙} ภิกษุณีหวงตระกูล ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังหวง ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อหวงแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka