Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 8 หน้าที่ 381

<< | หน้าที่ 381 | >>
บรรดากองอาบัติ ๗ กอง จัดเข้ากองอาบัติ ๖ กอง คือ (๑) กองอาบัติ ปาราชิก (๒) กองอาบัติสังฆาทิเสส (๓) กองอาบัติถุลลัจจัย (๔) กองอาบัติ ปาจิตตีย์ (๕) กองอาบัติปาฏิเทสนียะ (๖) กองอาบัติทุกกฏ

บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ สมุฏฐาน เกิดด้วยสมุฏฐาน ๑ สมุฏฐาน คือ เกิดทางกายวาจากับจิต

บรรดาอธิกรณ์ ๔ อย่าง จัดเป็นอาปัตตาธิกรณ์

บรรดาสมถะ ๗ อย่าง ระงับด้วยสมถะ ๓ อย่าง คือ (๑) สัมมุขาวินัย (๒) ปฏิญญาตกรณะ (๓) สัมมุขาวินัยและติณวัตถารกะ

กตาปัตติวารแห่งสมุฏฐานวารแห่งอาบัติ ๖ ที่ ๒ จบ


๓. อาปัตติสมุฏฐานคาถา


ว่าด้วยคาถาแสดงสมุฏฐานแห่งอาบัติ


{๘๗๓} [๒๘๓] ถาม : พระพุทธเจ้าผู้ทรงเห็นธรรมไม่มีที่สุด

ทรงเกื้อกูลแก่สัตว์โลก ทรงเห็นวิเวก

ได้ตรัสบอกสมุฏฐานทางกายไว้แล้ว

อาบัติที่เกิดโดยสมุฏฐานนั้นมีเท่าไร

ข้าพเจ้าขอถาม ท่านผู้ฉลาดในวิภังค์โปรดบอกข้อนั้นเถิด

ตอบ : พระพุทธเจ้าผู้ทรงเห็นธรรมไม่มีที่สุด

ทรงเกื้อกูลแก่สัตว์โลก ทรงเห็นวิเวก

ได้ตรัสบอกสมุฏฐานทางกายไว้แล้ว

อาบัติที่เกิดโดยสมุฏฐานนั้นมีอยู่ ๕

ท่านผู้ฉลาดในวิภังค์ ข้าพเจ้าขอบอกข้อนั้นแก่ท่าน

๑ เห็นเญยยธรรมไม่มีที่สุด (สํ.ส.ฏีกา ๑/๑๗๕/๒๕๘)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka