Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 8 หน้าที่ 446

<< | หน้าที่ 446 | >>
งดอุโบสถในท่ามกลางสงฆ์ สงฆ์พึงกล่าวห้ามว่า “พอทีภิกษุ อย่าก่อความ บาดหมาง อย่าก่อความทะเลาะ อย่าก่อความแก่งแย่ง อย่าก่อความวิวาท” แล้ว จึงทำอุโบสถ

ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๓ คือ

๑. เป็นอลัชชี ๒. โง่เขลา

๓. ไม่เป็นปกตัตตะ

งดปวารณาในท่ามกลางสงฆ์ สงฆ์พึงกล่าวห้ามว่า “พอทีภิกษุ อย่าก่อความ บาดหมาง อย่าก่อความทะเลาะ อย่าก่อความแก่งแย่ง อย่าก่อความวิวาท” แล้ว พึงปวารณา

สงฆ์ไม่พึงให้สังฆสมมติอะไร ๆ แก่ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๓ คือ

๑. เป็นอลัชชี ๒. โง่เขลา

๓. ไม่เป็นปกตัตตะ

สงฆ์ไม่พึงว่ากล่าวแก่ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๓ คือ

๑. เป็นอลัชชี ๒. โง่เขลา

๓. ไม่เป็นปกตัตตะ

สงฆ์ไม่พึงแต่งตั้งภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๓ ไว้ในตำแหน่งเฉพาะไร ๆ คือ

๑. เป็นอลัชชี ๒. โง่เขลา

๓. ไม่เป็นปกตัตตะ

ภิกษุทั้งหลายไม่พึงอาศัยภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๓ คือ

๑. เป็นอลัชชี ๒. โง่เขลา

๓. ไม่เป็นปกตัตตะ

ไม่พึงให้นิสัยแก่ภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๓ คือ

๑. เป็นอลัชชี ๒. โง่เขลา

๓. ไม่เป็นปกตัตตะ

ไม่พึงให้โอกาสภิกษุผู้ประกอบด้วยองค์ ๓ ที่ขอโอกาส คือ

๑. เป็นอลัชชี ๒. โง่เขลา

๓. มิใช่เป็นปกตัตตะ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka