เมื่อเมตตาเจโตวิมุติที่บุคคลเสพแล้วเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ทำให้เป็น ดุจยานพาหนะแล้ว ทำให้เป็นที่ตั้งแล้ว ให้ตั้งมั่นแล้ว สั่งสมแล้ว ปรารภดีแล้ว พึงหวังอานิสงส์ ๑๑ ประการนี้แล ๑





{๑๐๐๕} ผู้ที่อุปสมบทแล้วพึงให้สึก เขียงเท้า บาตร จีวร สิกขาบทเป็นยาวตติยกะ พึงถามอันตรายิกธรรม จีวรควรอธิษฐาน จีวรไม่ควรวิกัป เป็นนิสสัคคีย์เมื่ออรุณขึ้น

ลูกดุม ลูกถวิน ดินไม่สมควร ดินสมควร การระงับนิสัย บุคคลไม่ควรไหว้ สิกขาบทที่ว่าด้วยอย่างยิ่ง พร สีมามีโทษ บุคคลผู้ด่า อานิสงส์เมตตา จัดเป็นหมวด ๑๑





{๑๐๐๖} หมวดเอกกุตริกะ ไม่มีมลทิน คือ หมวด ๑ หมวด ๒ หมวด ๓ หมวด ๔ หมวด ๕ หมวด ๖ หมวด ๗ หมวด ๘ หมวด ๙ หมวด ๑๐ หมวด ๑๑ อันพระผู้มีพระภาคผู้มหาวีระ มีพระธรรมอันปรากฏแล้ว ผู้คงที่ ทรงแสดงไว้แล้ว เพื่อความเกื้อกูลแก่สรรพสัตว์แล



๑ องฺ.เอกาทสก. (แปล) ๒๔/๑๕/๔๒๕, ขุ.ป. (แปล) ๓๑/๒๒/๔๖๐-๔๖๓