ณ กรุงสาวัตถี ณ เมืองอาฬวี ณ กรุงโกสัมพี

ณ แคว้นสักกะ ณ ภัคคชนบท”



{๑๐๑๘} พระอุบาลีกราบทูลว่า

“สิกขาบทที่ทรงบัญญัติ ณ กรุงเวสาลีมีเท่าไร ณ กรุงราชคฤห์มีเท่าไร ณ กรุงสาวัตถีมีเท่าไร ณ เมืองอาฬวีมีเท่าไร ณ กรุงโกสัมพีมีเท่าไร ณ แคว้นสักกะมีเท่าไร ณ ภัคคชนบทมีเท่าไร พระองค์อันข้าพระพุทธเจ้าทูลถามแล้ว ขอได้โปรดตอบข้อนั้น แก่ข้าพระพุทธเจ้า”

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

“สิกขาบทที่บัญญัติ ณ กรุงเวสาลีมี ๑๐ สิกขาบท ณ กรุงราชคฤห์มี ๒๑ สิกขาบท ณ กรุงสาวัตถี รวมทั้งหมดมี ๒๙๔ สิกขาบท ณ เมืองอาฬวีมี ๖ สิกขาบท ณ กรุงโกสัมพีมี ๘ สิกขาบท ณ แคว้นสักกะมี ๘ สิกขาบท ณ ภัคคชนบทมี ๓ สิกขาบท เธอจงฟังสิกขาบทที่เราบัญญัติไว้ ณ กรุงเวสาลี ตามลำดับต่อไป

สิกขาบทว่าด้วยการเสพเมถุนธรรม สิกขาบทว่าด้วยการพรากกายมนุษย์

สิกขาบทว่าด้วยการกล่าวอวดอุตตริมนุสสธรรมที่ไม่มีจริง

สิกขาบทว่าด้วยทรงอติเรกจีวร

สิกขาบทว่าด้วยการทำสันถัตโดยใช้ขนเจียมดำล้วน

สิกขาบทว่าด้วยการบอกอุตตริมนุสสธรรมที่มีจริง

สิกขาบทว่าด้วยการฉันปรัมปรโภชนะ

สิกขาบทว่าด้วยการรับประเคนอาหารนอกจากน้ำและไม้ชำระฟัน

สิกขาบทว่าด้วยการให้ของเคี้ยวของฉันแก่อเจลก

ในหมู่ภิกษุณี สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีด่า บริภาษภิกษุ

รวมสิกขาบทที่บัญญัติ ณ กรุงเวสาลี ๑๐ สิกขาบท