หน้าหลัก พระไตรปิฏก AI ธรรมะ E-Book ฐานข้อมูลวัด ติดต่อเรา
พุทธบริษัท
พระไตรปิฏกฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 8 หน้าที่ 515 | Buddhaparisa.org
หน้าหลัก / พระวินัยปิฏก
พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 8
<< | หน้าที่ 515 | >>
อาบัติที่ระงับได้


{๑๐๓๒} สังฆาทิเสส ๒๓ อนิยต ๒ นิสสัคคีย์ ๔๒ ปาจิตตีย์ ๑๘๘ ปาฏิเทสนียะ ๑๒ เสขิยะ ๗๕ ระงับด้วยสมถะ ๓ คือ (๑) สัมมุขาวินัย (๒) ปฏิญญาตกรณะ (๓) ติณวัตถารกะ

ส่วนที่ทรงจำแนก


{๑๐๓๓} อุโบสถ ๒ ปวารณา ๒ กรรม ๔ อันพระชินเจ้าทรงแสดงแล้ว อุทเทส ๕ และอุทเทส ๔ ย่อมไม่มีโดยประการอื่น และกองอาบัติ มี ๗

อธิกรณ์


{๑๐๓๔} อธิกรณ์ ๔ ระงับด้วยสมถะ ๗ คือ ระงับด้วยสมถะ ๒ สมถะ ๔ สมถะ ๓ แต่กิจจาธิกรณ์ ระงับด้วยสมถะ ๑”

๕. ปาราชิกาทิอาปัตติ


ว่าด้วยอาบัติปาราชิก เป็นต้น


วิเคราะห์ปาราชิก


{๑๐๓๕} [๓๓๙] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “เธอจงฟังอาบัติที่เราเรียกว่าปาราชิก ตามลำดับ บุคคลเป็นผู้เคลื่อน ผิด พลาด และเหินห่างจากสัทธรรมทั้งหลาย อนึ่ง แม้สังวาสก็ไม่มีในบุคคลนั้น เพราะเหตุนั้น เราจึงเรียกอาบัตินั้นว่า อาบัติปาราชิก


สารบัญ พระไตรปิฏก

พระไตรปิฏก
พระไตรปิฏก
พระวินัยปิฏก
พระวินัย
พระสุตตันตปิฏก
พระสูตร
พระอภิธรรมปิฏก
พระอภิธรรม