Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 8 หน้าที่ 656

<< | หน้าที่ 656 | >>
อุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์ประกอบด้วยองค์ ๕ แม้อื่นอีก ต้องไปเกิดในอบาย ต้องไปเกิดในนรก ดำรงอยู่ชั่วกัป แก้ไขไม่ได้ องค์ ๕ คือ

๑. แสดงอธรรมว่าเป็นธรรม

๒. แสดงธรรมว่าเป็นอธรรม

๓. แสดงสิ่งที่มิใชวินัยว่าเป็นวินัย

๔. แสดงวินัยว่าเป็นสิ่งที่มิใชวินัย

๕. อำพรางความพอใจด้วยกรรม

ฯลฯ อำพรางความพอใจด้วยอุทเทส ฯลฯ ชี้แจงอำพรางความพอใจ ฯลฯ อำพรางความพอใจด้วยสวดประกาศ ฯลฯ อำพรางความพอใจด้วยการให้จับสลาก

อุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์ประกอบด้วยองค์ ๕ นี้แล ต้องไปเกิดในอบาย ต้องไปเกิดในนรก ดำรงอยู่ชั่วกัป แก้ไขไม่ได้

อุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์ประกอบด้วยองค์ ๕ แม้อื่นอีก ต้องไปเกิดในอบาย ต้องไปเกิดในนรก ดำรงอยู่ชั่วกัป แก้ไขไม่ได้ องค์ ๕ คือ

๑. แสดงอธรรมว่าเป็นธรรม

๒. แสดงธรรมว่าเป็นอธรรม

๓. แสดงสิ่งที่มิใชวินัยว่าเป็นวินัย

๔. แสดงวินัยว่าเป็นสิ่งที่มิใช่วินัย

๕. อำพรางสัญญาด้วยกรรม

ฯลฯ อำพรางสัญญาด้วยอุทเทส ฯลฯ ชี้แจงอำพรางสัญญา ฯลฯ อำพราง สัญญาด้วยสวดประกาศ ฯลฯ อำพรางสัญญาด้วยการให้จับสลาก

อุบาลี ภิกษุผู้ทำลายสงฆ์ประกอบด้วยองค์ ๕ นี้แล ต้องไปเกิดในอบาย ต้องไปเกิดในนรก ดำรงอยู่ชั่วกัป แก้ไขไม่ได้”

สังฆเภทกวรรคที่ ๑๑ จบ



สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka