Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 11 หน้าที่ 185

<< | หน้าที่ 185 | >>
๒๐. ลักษณะมีเส้นประสาทรับรสพระกระยาหารได้ดี


ไม่ร้อนนัก เมื่อเป็นพระราชาจะทรงได้สิ่งดังกล่าวมานี้ ฯลฯ เมื่อเป็นพระพุทธเจ้าจะ ทรงได้อะไร เมื่อเป็นพระพุทธเจ้าจะมีพระโรคาพาธน้อย มีพระโรคเบาบาง ประกอบ ด้วยไฟธาตุสำหรับย่อยอาหารสม่ำเสมอ ไม่เย็นนัก ไม่ร้อนนัก ปานกลาง เหมาะ แก่การบำเพ็ญเพียร เมื่อเป็นพระพุทธเจ้าจะทรงได้สิ่งดังกล่าวมานี้ พระผู้มีพระภาค ได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว

[๒๒๗] พระโบราณกเถระทั้งหลาย จึงกล่าวคาถาประพันธ์นี้ในเรื่องลักษณะ มหาบุรุษนั้นว่า

{๑๕๗} “มหาบุรุษเป็นผู้ไม่ทรงเบียดเบียน

ไม่ทรงย่ำยีปวงชนด้วยฝ่ามือ และท่อนไม้

ด้วยก้อนดิน ด้วยศัสตรา ด้วยคำสั่งประหาร

ด้วยการจองจำ หรือด้วยการข่มขู่

เพราะกรรมนั้นนั่นแหละ

มหาบุรุษจึงเข้าถึงสุคติ บันเทิงใจ

และเพราะทำกรรมมีผลเป็นสุข

จึงได้สุขมากเสด็จมาในโลกนี้

ทรงได้เส้นประสาทรับรสพระกระยาหารได้ดี

ตั้งอยู่ในที่เหมาะสม ทำให้โอชะแผ่ไปสม่ำเสมอ

ด้วยเหตุนั้น พราหมณ์ผู้ฉลาด

มีปัญญาเห็นแจ่มแจ้งทำนายว่า

‘พระกุมารนี้จักมีความสุขมาก’

ลักษณะนั้นย่อมบ่งบอกถึงเส้นประสาท

รับรสพระกระยาหารได้ดีนั้น

ของมหาบุรุษ ไม่ว่าจะเป็นคฤหัสถ์หรือบรรพชิต”

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka