พระไตรปิฎก

{๑๖๓} “ในชาติก่อน ๆ มหาบุรุษมีสัจปฏิญาณ

มีพระวาจาไม่เป็นสอง เว้นคำเหลวไหล

ไม่ตรัสให้คลาดเคลื่อนแก่ใคร ๆ

ตรัสตามความจริงแท้ แน่นอน

มีพระอุณาโลมสีขาวอ่อนเหมือนนุ่น

เกิดในระหว่างพระโขนง

และไม่มีพระโลมชาติเกิดในขุมเดียวกัน ๒ เส้น

ทั่วพระสรีระสะพรั่งด้วยพระโลมชาติเดี่ยว

พวกผู้รู้พระลักษณะ

ฉลาดในลางและนิมิต จำนวนมากมาประชุมกัน

แล้วทำนายมหาบุรุษนั้นว่า

พระอุณาโลมตั้งอยู่ในตำแหน่งที่บ่งชัดว่า

คนหมู่มากจะประพฤติตามพระองค์ผู้มีลักษณะเช่นนี้

มหาบุรุษแม้ทรงเป็นคฤหัสถ์ผู้เช่นนี้

มหาชนก็ประพฤติตาม

เพราะกรรมที่ทรงกระทำไว้มากในชาติก่อน

แม้ทรงเป็นพระพุทธเจ้า ผู้ไม่มีความกังวล

เป็นบรรพชิตผู้ยอดเยี่ยม

ประชาชนก็ประพฤติตาม”