Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 11 หน้าที่ 267

<< | หน้าที่ 267 | >>
๒๙


ตมะ(ความมืด) ๓


๑. เคลือบแคลง สงสัย ไม่น้อมใจเชื่อ ไม่เลื่อมใส ปรารภอดีตกาล

๒. เคลือบแคลง สงสัย ไม่น้อมใจเชื่อ ไม่เลื่อมใส ปรารภอนาคตกาล

๓. เคลือบแคลง สงสัย ไม่น้อมใจเชื่อ ไม่เลื่อมใส ปรารภปัจจุบันกาล

๓๐


อรักเขยยะ(ข้อที่พระตถาคตไม่ต้องรักษา) ๓


๑. พระตถาคตทรงมีกายสมาจาร (ความประพฤติทางกาย) บริสุทธิ์ ไม่ทรง มีกายทุจริตที่พระองค์จะต้องรักษาไว้โดยตั้งพระทัยว่า ‘คนอื่น ๆ อย่าได้ รู้กายทุจริตของเรานี้’

๒. พระตถาคตทรงมีวจีสมาจาร (ความประพฤติทางวาจา) บริสุทธิ์ ไม่ทรง มีวจีทุจริตที่พระองค์จะต้องรักษาไว้โดยตั้งพระทัยว่า ‘คนอื่น ๆ อย่าได้รู้ วจีทุจริตของเรานี้’

๓. พระตถาคตทรงมีมโนสมาจาร (ความประพฤติทางใจ) บริสุทธิ์ ไม่ทรงมี มโนทุจริตที่พระองค์จะต้องรักษาไว้โดยตั้งพระทัยว่า ‘คนอื่น ๆ อย่าได้รู้ มโนทุจริตของเรานี้’

๓๑


กิญจนะ(เครื่องกังวล) ๓


๑. ราคกิญจนะ (เครื่องกังวลคือราคะ)

๒. โทสกิญจนะ (เครื่องกังวลคือโทสะ)

๓. โมหกิญจนะ (เครื่องกังวลคือโมหะ)

๑ อภิ.วิ. (แปล) ๓๕/๙๒๔/๕๗๗

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka