Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 11 หน้าที่ 289

<< | หน้าที่ 289 | >>
สังคีติหมวด ๔


๒๑


{๒๔๘} ปฏิปทา


๑. ทุกขาปฏิปทา ทันธาภิญญา (ปฏิบัติลำบาก และรู้ได้ช้า)

๒. ทุกขาปฏิปทา ขิปปาภิญญา (ปฏิบัติลำบาก แต่รู้ได้เร็ว)

๓. สุขาปฏิปทา ทันธาภิญญา (ปฏิบัติสะดวก แต่รู้ได้ช้า)

๔. สุขาปฏิปทา ขิปปาภิญญา (ปฏิบัติสะดวก และรู้ได้เร็ว)

๒๒


{๒๔๙} ปฏิปทา ๔ อีกนัยหนึ่ง


๑. อักขมา ปฏิปทา (ข้อปฏิบัติที่ไม่อดทน)

๒. ขมา ปฏิปทา (ข้อปฏิบัติที่อดทน)

๓. ทมา ปฏิปทา (ข้อปฏิบัติที่ข่มใจ)

๔. สมา ปฏิปทา (ข้อปฏิบัติที่ระงับ)

๒๓


{๒๕๐} ธรรมบท


๑. ธรรมบทคืออนภิชฌา (ความไม่เพ่งเล็งอยากได้ของของเขา)

๒. ธรรมบทคืออพยาบาท (ความไม่คิดร้าย)

๓. ธรรมบทคือสัมมาสติ (ความระลึกชอบ)

๔. ธรรมบทคือสัมมาสมาธิ (ความตั้งจิตมั่นชอบ)

๑ ดูเทียบ องฺ.จตุกฺก. (แปล) ๒๑/๑๖๑/๒๒๖
๒ ดูเทียบ องฺ.จตุกฺก. (แปล) ๒๑/๑๖๔/๒๓๐
๓ ดูเทียบ องฺ.จตุกฺก. (แปล) ๒๑/๒๙/๔๖

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka