Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 11 หน้าที่ 298

<< | หน้าที่ 298 | >>
๔๘


{๒๗๕} บุคคล ๔ อีกนัยหนึ่ง


๑. เป็นผู้ปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลตนเอง แต่ไม่ปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลผู้อื่น

๒. เป็นผู้ปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลผู้อื่น แต่ไม่ปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลตนเอง

๓. เป็นผู้ไม่ปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลตนเอง และไม่ปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลผู้อื่น

๔. เป็นผู้ปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลตนเอง และปฏิบัติเพื่อเกื้อกูลผู้อื่น

๔๙


{๒๗๖} บุคคล ๔ อีกนัยหนึ่ง


๑. ตโม ตมปรายโน (ผู้มืดมา และมืดไป)

๒. ตโม โชติปรายโน (ผู้มืดมา แต่สว่างไป)

๓. โชติ ตมปรายโน (ผู้สว่างมา แต่มืดไป)

๔. โชติ โชติปรายโน (ผู้สว่างมา และสว่างไป)

๕๐


{๒๗๗} บุคคล๔ อีกนัยหนึ่ง


๑. สมณอจละ (สมณะผู้ไม่หวั่นไหว)

๒. สมณปทุมะ (สมณะเหมือนดอกปทุม)

๓. สมณปุณฑริกะ (สมณะเหมือนดอกบุณฑริก)

๔. สมเณสุ สมณสุขุมาละ (สมณะผู้ละเอียดอ่อน ในหมู่สมณะ)

๑ ดูเทียบ องฺ.จตุกฺก. (แปล) ๒๑/๙๖/๑๔๕
๒ ดูเทียบ องฺ.จตุกฺก. (แปล) ๒๑/๘๕/๑๒๙, อภิ.ปุ. (แปล) ๓๖/๑๖๘/๒๐๑-๒๐๒
๓ ดูเทียบ องฺ.จตุกฺก. (แปล) ๒๑/๘๗/๑๓๒

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka