Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 11 หน้าที่ 301

<< | หน้าที่ 301 | >>
สังคีติหมวด ๕




{๒๘๑} คติ(ภพที่สัตว์ไปเกิด) ๕


๑. นิรยะ (นรก)

๒. ติรัจฉานโยนิ (กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน)

๓. เปตติวิสัย (แดนเปรต)

๔. มนุสสะ (มนุษย์)

๕. เทวะ (เทวดา)



{๒๘๒} มัจฉริยะ(ความตระหนี่) ๕


๑. อาวาสมัจฉริยะ (ความตระหนี่อาวาส)

๒. กุลมัจฉริยะ (ความตระหนี่ตระกูล)

๓. ลาภมัจฉริยะ (ความตระหนี่ลาภ)

๔. วัณณมัจฉริยะ (ความตระหนี่วรรณะ)

๕. ธัมมมัจฉริยะ (ความตระหนี่ธรรม)



{๒๘๓} นิวรณ์(สิ่งที่ขัดขวางจิตไม่ให้บรรลุความดี) ๕


๑. กามฉันทนิวรณ์ (นิวรณ์คือความพอใจในกาม)

๒. พยาบาทนิวรณ์ (นิวรณ์คือความคิดร้าย)

๓. ถีนมิทธนิวรณ์ (นิวรณ์คือความหดหู่และเซื่องซึม)

๔. อุทธัจจกุกกุจจนิวรณ์ (นิวรณ์คือความฟุ้งซ่านและร้อนใจ)

๕. วิจิกิจฉานิวรณ์ (นิวรณ์คือความลังเลสงสัย)

๑ ดูเทียบ องฺ.ปญฺจก. (แปล) ๒๒/๓๙/๔๙
๒ ดูเทียบ อภิ.วิ. (แปล) ๓๕/๘๙๓/๕๖๑
๓ ดูเทียบ องฺ.ติก. (แปล) ๒๐/๕๘/๒๒๓, อภิ.วิ. (แปล) ๓๕/๙๔๑/๕๙๕

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka