สังคีติหมวด ๗
๑๑
{๓๓๖} ทักขิเณยยบุคคล (บุคคลผู้ควรแก่ทักษิณา) ๗
๑. อุภโตภาควิมุต
๑ (ผู้หลุดพ้นทั้ง ๒ ส่วน)
๒. ปัญญาวิมุต
๒ (ผู้หลุดพ้นด้วยปัญญา)
๓. กายสักขี
๓ (ผู้เป็นพยานในนามกายด้วยกาย)
๔. ทิฏฐิปัตตะ
๔ (ผู้บรรลุสัมมาทิฏฐิ)
๕. สัทธาวิมุต
๕ (ผู้หลุดพ้นด้วยศรัทธา)
๖. ธัมมานุสารี
๖ (ผู้แล่นไปตามธรรม)
๗. สัทธานุสารี
๗ (ผู้แล่นไปตามศรัทธา)
๑๒
{๓๓๗} อนุสัย๘ (กิเลสที่นอนเนื่องในสันดาน) ๗
๑. กามราคานุสัย (อนุสัยคือความกำหนัดในกาม)
๒. ปฏิฆานุสัย (อนุสัยคือความยินร้าย)
๓. ทิฏฐานุสัย (อนุสัยคือความเห็นผิด)
๔. วิจิกิจฉานุสัย (อนุสัยคือความลังเลสงสัย)
๕. มานานุสัย (อนุสัยคือความถือตัว)
๖. ภวราคานุสัย (อนุสัยคือความติดใจในภพ)
๗. อวิชชานุสัย (อนุสัยคือความไม่รู้แจ้ง)
