Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 14 หน้าที่ 318

<< | หน้าที่ 318 | >>
“มาณพเหล่าใดอันเทวทูตตักเตือนแล้ว ยังประมาทอยู่ มาณพเหล่านั้นเข้าถึงหมู่ที่เลว ย่อมเศร้าโศกตลอดกาลนาน

ส่วนสัตบุรุษเหล่าใดเป็นผู้สงบในโลกนี้ อันเทวทูตตักเตือนแล้ว ไม่ประมาทในอริยธรรมในกาลใด ๆ เห็นภัยในความยึดมั่นถือมั่น ที่เป็นบ่อเกิดแห่งความเกิดและความตาย เพราะไม่ยึดมั่นถือมั่น จึงหลุดพ้น ในธรรมเป็นที่สิ้นความเกิดและความตาย

สัตบุรุษเหล่านั้นจึงถึงความเกษม มีความสุข ดับสนิทในปัจจุบัน ล่วงพ้นเวรและภัยทุกอย่าง ข้ามพ้นทุกข์ทั้งสิ้นได้แล้ว” ดังนี้แล

เทวทูตสูตรที่ ๑๐ จบ


สุญญตวรรคที่ ๓ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. จูฬสุญญตสูตร

๒. มหาสุญญตสูตร

๓. อัจฉริยัพภูตสูตร

๔. พักกุลัตเถรัจฉริยัพภูตสูตร

๕. ทันตภูมิสูตร

๖. ภูมิชสูตร

๗. อนุรุทธสูตร

๘. อุปักกิเลสสูตร

๙. พาลปัณฑิตสูตร

๑๐. เทวทูตสูตร

๑ ดูเทียบ เทวทูตสูตร องฺ.ติก.(แปล) ๒๐/๓๖๓๗/๑๙๑๑๙๕
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka