Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 14 หน้าที่ 432

<< | หน้าที่ 432 | >>
ผู้ใดปราศจากราคะแล้ว ได้ของมาโดยธรรม มีจิตเลื่อมใสดี เชื่อกรรมและผลของกรรมอันโอฬาร จึงให้ทานในท่านผู้ปราศจากราคะ เรากล่าวทานของผู้นั้นนั่นแลว่า “เลิศกว่าอามิสทานทั้งหลาย” ดังนี้แล

ทักขิณาวิภังคสูตรที่ ๑๒ จบ


วิภังควรรคที่ ๔ จบ


รวมพระสูตรในวรรคนี้ คือ


๑ ภัทเทกรัตตสูตร

๒. อานันทภัทเทกรัตตสูตร

๓. มหากัจจานภัทเทกรัตตสูตร

๔. โลมสกังคิยภัทเทกรัตตสูตร

๕. จูฬกัมมวิภังคสูตร

๖. มหากัมมวิภังคสูตร

๗. สฬายตนวิภังคสูตร

๘. อุทเทสวิภังคสูตร

๙. อรณวิภังคสูตร

๑๐. ธาตุวิภังคสูตร

๑๑. สัจจวิภังคสูตร

๑๒. ทักขิณาวิภังคสูตร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka