หน้าหลัก พระไตรปิฎก AI ธรรมะ E-Book ฐานข้อมูลวัด ติดต่อเรา
พุทธบริษัท
พระไตรปิฏกฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 15 หน้าที่ 111 | Buddhaparisa.org
หน้าหลัก / พระสุตตันตปิฏก
พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 15
<< | หน้าที่ 111 | >>
บุคคลทำกรรมใดแล้วไม่เดือดร้อนในภายหลัง

มีจิตใจแช่มชื่นเบิกบานได้รับผลกรรมใด

กรรมที่ทำแล้วนั้นเป็นกรรมดี

บุคคลรู้ว่ากรรมใดเป็นประโยชน์แก่ตน

ควรรีบลงมือกระทำกรรมนั้นทันที

อย่าพยายามเป็นนักปราชญ์เจ้าความคิด

ด้วยความคิดอย่างพ่อค้าเกวียนเลย

พ่อค้าเกวียนเลี่ยงหนทางสายใหญ่ที่ไม่ขรุขระ

ใช้หนทางที่ขรุขระ จนเพลาเกวียนหัก ซบเซาอยู่ ฉันใด

บุคคลหลีกจากธรรม ประพฤติตามอธรรม ก็ฉันนั้น

เป็นคนเขลา ดำเนินไปสู่ทางแห่งความตาย ซบเซาอยู่

เหมือนพ่อค้าเกวียนมีเพลาเกวียนหักแล้ว ฉะนั้น

เขมสูตรที่ ๒ จบ


๓. เสรีสูตร


ว่าด้วยเสรีเทพบุตร


{๒๘๒} [๑๐๔] เสรีเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กราบทูลพระผู้มีพระ ภาคด้วยคาถาว่า

เทวดาและมนุษย์ทั้งสองพวก

ต่างก็พอใจข้าวด้วยกันทั้งนั้น

ส่วนผู้ที่ไม่พอใจข้าว ชื่อว่ายักษ์โดยแท้

๑ ดูเทียบคาถาข้อ ๔๓ หน้า ๕๙ ในเล่มนี้

สารบัญ พระไตรปิฎก

พระไตรปิฎก
พระไตรปิฎก
พระวินัยปิฎก
พระวินัย
พระสุตตันตปิฎก
พระสูตร
พระอภิธรรมปิฎก
พระอภิธรรม