พระไตรปิฎก

{๒๘๖} ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ น่าอัศจรรย์จริง ไม่เคยปรากฏ พระผู้มีพระภาคตรัส เรื่องนี้ไว้ดียิ่งนักว่า

ชนเหล่าใดมีใจเลื่อมใส ให้ข้าวนั้นด้วยศรัทธา

ข้าวนั้นเองย่อมค้ำชูชนเหล่านั้นทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

เพราะเหตุนั้น บุคคลพึงกำจัดความตระหนี่

ครอบงำมลทินแล้วให้ทานเถิด

เพราะบุญเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในโลกหน้า”







{๒๘๗} [๑๐๕] ฆฏิการเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนัก ของพระผู้มีพระภาคว่า

ภิกษุ ๗ รูป ผู้บังเกิดในพรหมโลกชั้นอวิหา

เป็นผู้หลุดพ้น สิ้นราคะและโทสะแล้ว

ข้ามพ้นตัณหาที่ซ่านไปในโลกได้

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

ภิกษุเหล่านั้น คือใครบ้าง

ได้ข้ามพ้นเปือกตม คือบ่วงความตาย

ที่ใคร ๆ ข้ามได้แสนยาก

ละทิ้งกายมนุษย์แล้วก้าวล่วงโยคะอันเป็นทิพย์ได้

ฆฏิการเทพบุตรกราบทูลว่า

ภิกษุ ๓ รูปเหล่านี้ คือ ท่านอุปกะ

ท่านผลคัณฑะ และท่านปุกกุสาติ

ภิกษุอีก ๔ รูป คือ ท่านภัททิยะ ท่านขัณฑเทวะ