พระไตรปิฎก

{๔๗๗} พระผู้มีพระภาคตรัสกับมารด้วยพระคาถาว่า

ภูเขาทองคำล้วนทั้งลูก ถึงสองเท่า

ก็ยังไม่จุใจสำหรับบุคคลคนหนึ่ง

บุคคลทราบดังนี้แล้ว พึงประพฤติสงบ

ผู้ใดเห็นทุกข์มีกามเป็นต้นเหตุแล้ว

ผู้นั้นจะพึงน้อมไปในกามได้อย่างไร

บุคคลทราบอุปธิ ๑ ว่าเป็นเครื่องข้องในโลกแล้ว

พึงศึกษาเพื่อกำจัดอุปธินั้น

ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์เสียใจว่า “พระผู้มีพระภาคทรงรู้จักเรา พระสุคต ทรงรู้จักเรา” จึงหายตัวไป ณ ที่นั้นเอง







๑. ปาสาณสูตร ๒. สีหสูตร

๓. สกลิกสูตร ๔. ปฏิรูปสูตร

๕. มานสสูตร ๖. ปัตตสูตร

๗. อายตนสูตร ๘. ปิณฑสูตร

๙. กัสสกสูตร ๑๐. รัชชสูตร

๑ อุปธิ ในที่นี้หมายถึงกามคุณ ๕ คือ รูป เสียง กลิ่น รส และโผฏฐัพพะ (สํ.ส.อ. ๑/๑๕๖/๑๗๓)