{๕๗๐} พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

พกพรหม ท่านสำคัญอายุใดว่ายาว

ก็อายุนั้นสั้น ไม่ยาวเลย

พรหม เรารู้อายุ ๑๐๐,๐๐๐ นิรัพพุท ๑ ของท่านได้ดี

{๕๗๑} พกพรหมกราบทูลว่า

ข้าแต่พระผู้มีพระภาค พระองค์ตรัสว่า

เราเป็นผู้มีปกติเห็นไม่มีที่สิ้นสุด

ล่วงชาติชราและความเศร้าโศกได้แล้ว

อะไรเป็นศีลวัตรเก่าแก่ของข้าพระองค์หนอ

ขอพระองค์จงตรัสบอกศีลวัตร

ซึ่งข้าพระองค์ควรรู้แจ้งด้วยเถิด

{๕๗๒} พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

๑. ข้อที่ท่านให้มนุษย์เป็นอันมาก

ผู้กระหายน้ำซึ่งถูกแดดแผดเผาในฤดูร้อนได้ดื่มน้ำ

นั้นเป็นศีลวัตรเก่าแก่ของท่าน

เรายังระลึกได้อยู่ ประดุจหลับแล้วตื่นขึ้น ฉะนั้น

๒. ข้อที่ท่านช่วยปลดเปลื้องประชุมชน

ซึ่งถูกโจรจับที่ตระกูลเอณิ ๒

๑ ดูมาตรานับในข้อ ๑๘๑ หน้า ๒๕๑ ในเล่มนี้
๒ ตระกูลเอณิ ในที่นี้หมายถึงฝั่งแม่น้ำคงคา (สํ.ส.อ. ๑/๑๗๕๑/๒๐๐, สํ.ฏีกา ๑/๑๗๕/๒๕๘)