หน้าหลัก พระไตรปิฏก AI ธรรมะ E-Book ฐานข้อมูลวัด ติดต่อเรา
พุทธบริษัท
พระไตรปิฏกฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 15 หน้าที่ 255 | Buddhaparisa.org
หน้าหลัก / พระสุตตันตปิฏก
พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 15
<< | หน้าที่ 255 | >>
ถ้าภิกษุไม่ประสบความยินดีในที่นั้น

พึงมีสติ มีปัญญาเครื่องบริหาร อยู่ในท่ามกลางสงฆ์

ภิกษุเมื่อเที่ยวบิณฑบาตตามลำดับตระกูล

พึงมีปัญญาเครื่องบริหาร คุ้มครองอินทรีย์

พึงอาศัยที่นอนที่นั่งอันสงัด

พ้นจากภัย น้อมไปในอภัย

ภิกษุถึงนั่งอยู่ในที่ที่มีสัตว์เลื้อยคลานอันน่ากลัว

สายฟ้าแลบแปลบปลาบ ฉวัดเฉวียน

ฝนตกในราตรีอันมืดมิด

ก็ปราศจากความขนพองสยองเกล้า

ข้าพระองค์กลัวมุสาวาท จึงไม่อาจคำนวณด้วยใจ

ของข้าพระองค์ได้ว่า ‘เรื่องนี้ข้าพระองค์ได้เห็นแล้วแน่’

ข้าพระองค์ไม่กล่าวว่า ‘ในเรื่องนี้เป็นอย่างนี้ ในเรื่องนี้เป็นอย่างนี้’

ในพรหมจรรย์หนึ่ง มีพระขีณาสพผู้ละความตายได้ ๑,๐๐๐ รูป

พระเสขะมากกว่า ๕๐๐ รูปไป

๑๐ รูปบ้าง ๑๐๐ รูปบ้าง

และผู้ถึงกระแสนิพพานทั้งหมดไม่ไปสู่ดิรัจฉานภูมิ

ส่วนหมู่สัตว์นอกนี้ล้วนเป็นผู้มีส่วนได้รับผลบุญ

อันธกวินทสูตรที่ ๓ จบ


๑ ภัย ในที่นี้หมายถึงภัยในวัฏฏะ (สํ.ส.อ. ๑/๑๘๔/๒๐๙)
๒ อภัย ในที่นี้หมายถึงนิพพาน (สํ.ส.อ. ๑/๑๘๔/๒๐๙)
๓ พรหมจรรย์หนึ่ง ในที่นี้หมายถึงธรรมเทศนาหนึ่ง (สํ.ส.อ. ๑/๑๘๔/๒๑๐)

สารบัญ พระไตรปิฏก

พระไตรปิฏก
พระไตรปิฏก
พระวินัยปิฏก
พระวินัย
พระสุตตันตปิฏก
พระสูตร
พระอภิธรรมปิฏก
พระอภิธรรม