{๖๔๒} พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

ถ้าท่านชื่ออหิงสกะ ท่านก็ไม่ควรเบียดเบียนผู้อื่น

ผู้ใดไม่เบียดเบียนผู้อื่น ทางกาย ทางวาจา และทางใจ

ผู้นั้นจึงจะชื่ออหิงสกะโดยแท้

{๖๔๓} เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว อหิงสกภารทวาชพราหมณ์ได้กราบทูล พระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า “ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ พระภาษิตของพระองค์ชัดเจน ไพเราะยิ่งนัก ฯลฯ”

อนึ่ง ท่านพระอหิงสกภารทวาชะได้เป็นพระอรหันต์รูปหนึ่ง ในบรรดาพระอรหันต์ ทั้งหลาย







{๖๔๔} [๑๙๒] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

ครั้งนั้น ชฏาภารทวาชพราหมณ์เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ได้สนทนาปราศรัยพอเป็นที่บันเทิงใจ พอเป็นที่ระลึกถึงกันแล้ว นั่ง ณ ที่สมควร

{๖๔๕} ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า

หมู่สัตว์ยุ่งทั้งภายใน ยุ่งทั้งภายนอก

ถูกความยุ่งพาให้นุงนังแล้ว ข้าแต่พระโคดม

เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์ว่า

ใครพึงแก้ความยุ่งนี้ได้

{๖๔๖} พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

นรชนผู้มีปัญญาเห็นภัยในสังสารวัฏ

ดำรงอยู่ในศีลแล้ว เจริญจิตและปัญญา