พึงพ่ายแพ้ เพราะเหตุนั้น ท่านทั้งหลายพึงจองจำท้าวเวปจิตติจอมอสูร ด้วยเครื่อง จองจำทั้ง ๕ รวมทั้งเครื่องผูกคอ แล้วพึงนำมายังสภาชื่อสุธรรมา ในสำนักของเรา’

{๘๖๙} สงครามครั้งนั้น พวกเทพชนะ พวกอสูรพ่ายแพ้ ต่อมาเทพชั้นดาวดึงส์ได้ จองจำท้าวเวปจิตติจอมอสูรด้วยเครื่องจองจำทั้ง ๕ รวมทั้งเครื่องผูกคอ แล้วนำมา ยังสภาชื่อสุธรรมา ในสำนักของท้าวสักกะจอมเทพ ได้ยินว่า ท้าวเวปจิตติจอมอสูร ถูกจองจำด้วยเครื่องจองจำทั้ง ๕ รวมทั้งเครื่องผูกคอ ได้ด่าบริภาษท้าวสักกะ จอมเทพ ซึ่งกำลังเสด็จเข้าและออกยังสภาชื่อสุธรรมา ด้วยวาจาหยาบคาย อันมิใช่ วาจาของสัตบุรุษ

{๘๗๐} ภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้น มาตลีเทพบุตรผู้สงเคราะห์ ได้ทูลถามท้าวสักกะ จอมเทพด้วยคาถาว่า

ข้าแต่ท้าวสักกมฆวาน

พระองค์ได้ทรงสดับถ้อยคำอันหยาบคาย

ต่อหน้าของท้าวเวปจิตติจอมอสูร

ยังทรงอดทนได้เพราะความกลัว

หรือเพราะไม่มีกำลัง พระเจ้าข้า

{๘๗๑} ท้าวสักกะตรัสตอบว่า

เราอดทนถ้อยคำอันหยาบคาย

ของท้าวเวปจิตติได้เพราะความกลัว

หรือเพราะไม่มีกำลังก็หาไม่

ด้วยว่า วิญญูชนเช่นเราจะพึงโต้ตอบกับคนพาลทำไม

{๘๗๒} มาตลีเทพบุตรกราบทูลว่า

พวกคนพาลพึงทำลายได้ทุกสิ่งทุกอย่าง

ถ้าเราไม่กีดกันไว้เสียก่อน

เพราะฉะนั้น ธีรชนพึงกีดกันพวกคนพาลไว้

ด้วยอาชญาอย่างรุนแรง