เรานอบน้อมพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ผู้เป็นศาสดา ผู้มีพระนามไม่ต่ำต้อย

มาตลี บุคคลเหล่าใดกำจัดราคะ โทสะ

และอวิชชาได้แล้ว บุคคลเหล่านั้นสิ้นอาสวะแล้ว

เป็นพระอรหันต์ เรานอบน้อมบุคคลเหล่านั้น

มาตลี บุคคลเหล่าใดกำจัดราคะ โทสะ

ก้าวล่วงอวิชชาได้ แต่ยังเป็นพระเสขะอยู่

ยินดีในธรรมอันเป็นเครื่องปราศจากการสั่งสม

เป็นผู้ไม่ประมาท ตามศึกษาอยู่

เรานอบน้อมบุคคลเหล่านั้น

{๙๓๖} มาตลีสังคาหกเทพบุตรกราบทูลว่า

ข้าแต่ท้าวสักกะ ได้ยินว่า

พระองค์ทรงนอบน้อมบุคคลเหล่าใด

บุคคลเหล่านั้นเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในโลก

ข้าแต่ท้าววาสวะ พระองค์ทรงนอบน้อมบุคคลเหล่าใด

แม้ข้าพระองค์ก็ขอนอบน้อมบุคคลเหล่านั้นเหมือนกัน

{๙๓๗} ท้าวมฆวาสุชัมบดีเทวราช ผู้เป็นประมุข

ครั้นตรัสดังนี้แล้ว ทรงนอบน้อมพระผู้มีพระภาค

เสด็จขึ้นราชรถกลับไป”