Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 16 หน้าที่ 154

<< | หน้าที่ 154 | >>
เธอจะเข้าใจความข้อนั้นว่าอย่างไร บุรุษนั้นพึงเสวยทุกข์และโทมนัส เพราะ การกระทำความผิดนั้นบ้างหรือ”

“อย่างนั้น พระพุทธเจ้าข้า”

{๓๐๔} “สุสิมะ บุรุษนั้นต้องเสวยทุกข์และโทมนัส เพราะการกระทำความผิดนั้น นับแต่การบวชของเธอผู้ขโมยธรรมในธรรมวินัยที่ตถาคตกล่าวไว้ดีแล้วอย่างนี้ ยังมี ผลเป็นทุกข์และเผ็ดร้อนกว่าการเสวยทุกข์และโทมนัสนั้น ทั้งยังเป็นไปเพื่อวินิบาต (ปราศจากความสุข) แต่เพราะเธอเห็นโทษโดยความเป็นโทษ แล้วแสดงคืนตาม วิธีที่ถูกต้อง เรารับโทษนั้นของเธอ ผู้ใดเห็นโทษโดยความเป็นโทษแล้วแสดงคืน ตามวิธีที่ถูกต้อง ผู้นั้นจะได้สำรวมต่อไป ข้อนี้เป็นความเจริญในวินัยของพระอริยะ”

สุสิมปริพพาชกสูตรที่ ๑๐ จบ


มหาวรรคที่ ๗ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. อัสสุตวาสูตร ๒. ทุติยอัสสุตวาสูตร


๓. ปุตตมังสสูตร ๔. อัตถิราคสูตร


๕. นครสูตร ๖. สัมมสสูตร


๗. นฬกลาปิสูตร ๘. โกสัมพิสูตร


๙. อุปยันติสูตร ๑๐. สุสิมปริพพาชกสูตร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka