Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 17 หน้าที่ 207

<< | หน้าที่ 207 | >>
เป็นเหตุที่ใจเข้าไปตั้งมั่นถือมั่นและนอนเนื่องในวิญญาณ เมื่อเป็นเช่นนี้ วิญญาณนั้นก็จักเป็นอันเธอทั้งหลายละได้เด็ดขาด ตัดรากถอนโคน เหมือนต้นตาลที่ถูกตัดรากถอนโคนไปแล้ว เหลือแต่พื้นที่ ทำให้ไม่มี เกิดขึ้นต่อไปไม่ได้”

ทุติยฉันทปหานสูตรที่ ๑๐ จบ


อันตวรรคที่ ๑ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. อันตสูตร ๒. ทุกขสูตร

๓. สักกายสูตร ๔. ปริญเญยยสูตร

๕. สมณสูตร ๖. ทุติยสมณสูตร

๗. โสตาปันนสูตร ๘. อรหันตสูตร

๙. ฉันทปหานสูตร ๑๐. ทุติยฉันทปหานสูตร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka