Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 17 หน้าที่ 235

<< | หน้าที่ 235 | >>
๙. ทุติยอนัตตสูตร


ว่าด้วยสิ่งที่เป็นอนัตตา สูตรที่ ๒


{๓๔๐} [๑๔๔] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละราคะในสิ่งนั้น

ก็อะไรเล่าเป็นอนัตตา

คือ รูปเป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละราคะในรูปนั้น

เวทนาเป็นอนัตตา ฯลฯ

สัญญา ...

สังขาร ...

วิญญาณเป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละราคะในวิญญาณนั้น

ภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละราคะในสิ่งนั้น”

ทุติยอนัตตสูตรที่ ๙ จบ


๑๐. ตติยอนัตตสูตร


ว่าด้วยสิ่งที่เป็นอนัตตา สูตรที่ ๓


{๓๔๑} [๑๔๕] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย สิ่งใดเป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในสิ่งนั้น

ก็อะไรเล่าเป็นอนัตตา

คือ รูปเป็นอนัตตา เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในรูปนั้น

เวทนาเป็นอนัตตา ฯลฯ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka