Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 17 หน้าที่ 270

<< | หน้าที่ 270 | >>
๒. มารธัมมสูตร


ว่าด้วยธรรมของมาร


{๓๙๐} [๑๘๓] “ราธะ สิ่งใดเป็นธรรมของมาร เธอพึงละฉันทะ ราคะ ฉันทราคะในสิ่งนั้น ฯลฯ

มารธัมมสูตรที่ ๒ จบ


๓. อนิจจสูตร


ว่าด้วยสิ่งที่ไม่เที่ยง


{๓๙๑} [๑๘๔] “ราธะ สิ่งใดไม่เที่ยง ฯลฯ

อนิจจสูตรที่ ๓ จบ


๔. อนิจจธัมมสูตร


ว่าด้วยสิ่งที่มีความไม่เที่ยงเป็นธรรมดา


{๓๙๒} [๑๘๕] “ราธะ สิ่งใดมีความไม่เที่ยงเป็นธรรมดา ฯลฯ

อนิจจธัมมสูตรที่ ๔ จบ


๕. ทุกขสูตร


ว่าด้วยสิ่งที่เป็นทุกข์


{๓๙๓} [๑๘๖] “ราธะ สิ่งใดเป็นทุกข์ ฯลฯ

ทุกขสูตรที่ ๕ จบ


๑ ธรรมของมาร ในที่นี้หมายถึงมรณธรรม ซึ่งเป็นสภาวะแห่งความพินาศย่อยยับ (สํ.ข.อ. ๒/๑๗๐-๑๘๑/๓๖๘,สํ.ฏีกา ๒/๑๗๐-๑๘๑/๓๑๓)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka