Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 17 หน้าที่ 339

<< | หน้าที่ 339 | >>
ฉันทราคะในรสสัญเจตนา ...

ฉันทราคะในโผฏฐัพพสัญเจตนา ...

ฉันทราคะในธัมมสัญเจตนา นี้เป็นความเศร้าหมองแห่งจิต

ภิกษุทั้งหลาย เมื่อใด ภิกษุ ฯลฯ ในธรรมที่ควรทำให้แจ้งด้วยปัญญาอันรู้ยิ่ง”

สัญเจตนาสูตรที่ ๗ จบ


๘. ตัณหาสูตร


ว่าด้วยตัณหา


{๕๐๖} [๓๒๙] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย ฉันทราคะในรูปตัณหา นี้เป็นความเศร้าหมองแห่งจิต

ฉันทราคะในสัททตัณหา ฯลฯ

ฉันทราคะในคันธตัณหา ...

ฉันทราคะในรสตัณหา ...

ฉันทราคะในโผฏฐัพพตัณหา ...

ฉันทราคะในธัมมตัณหา นี้เป็นความเศร้าหมองแห่งจิต

ภิกษุทั้งหลาย เมื่อใด ภิกษุ ฯลฯ ในธรรมที่ควรทำให้แจ้งด้วยปัญญาอันรู้ยิ่ง”

ตัณหาสูตรที่ ๘ จบ


๙. ธาตุสูตร


ว่าด้วยธาตุ


{๕๐๗} [๓๓๐] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย ฉันทราคะในปฐวีธาตุ นี้เป็นความเศร้าหมองแห่งจิต


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka