Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 17 หน้าที่ 374

<< | หน้าที่ 374 | >>
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า “ภิกษุ เทพพวกวัสสวลาหกมีอยู่ เมื่อใด เทพเหล่านั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ‘ทำอย่างไรหนอ พวกเราพึงยินดีด้วยความยินดีของตนเอง’เมื่อนั้น เพราะอาศัยความตั้งใจของเทพเหล่านั้น ฝนจึงมี

ภิกษุ นี้แล เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้มีฝนในกาลบางคราว”

วัสสวลาหกสูตรที่ ๕๗ จบ


วลาหกสังยุต จบ


รวมพระสูตรที่มีในสังยุตนี้ คือ


๑. เทสนาสูตร ๒. สุจริตสูตร

๓-๑๒. สีตวลาหกทานูปการสุตตทสกะ

๑๓-๕๒. อุณหวลาหกทานูปการสูตร ๕๓. สีตวลาหกสูตร

๕๔. อุณหวลาหกสูตร ๕๕. อัพภวลาหกสูตร

๕๖. วาตวลาหกสูตร ๕๗. วัสสวลาหกสูตร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka