Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 18 หน้าที่ 149

<< | หน้าที่ 149 | >>
ธรรมารมณ์ที่พึงรู้แจ้งทางใจที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ ชวนให้รัก ชัก ให้ใคร่ พาใจให้กำหนัดมีอยู่ เหล่านี้เราเรียกว่า ธรรมที่เกื้อกูลแก่อุปาทาน

ฉันทราคะในธรรมารมณ์นั้นชื่อว่าอุปาทาน”

อุปาทานิยธัมมสูตรที่ ๑๐ จบ


โลกกามคุณวรรคที่ ๒ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. ปฐมมารปาสสูตร ๒. ทุติยมารปาสสูตร

๓. โลกันตคมนสูตร ๔. กามคุณสูตร

๕. สักกปัญหสูตร ๖. ปัญจสิขสูตร

๗. สารีปุตตสัทธิวิหาริกสูตร ๘. ราหุโลวาทสูตร

๙. สัญโญชนิยธัมมสูตร ๑๐. อุปาทานิยธัมมสูตร


สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka