พระไตรปิฎก

{๑๔๙} [๖๔-๖๘] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

“ภิกษุทั้งหลาย ธรรมอันเป็นเอก มีอุปการะมากเพื่อความเกิดขึ้นแห่งอริยมรรคมีองค์ ๘

ธรรมอันเป็นเอก คืออะไร

คือ สีลสัมปทา ฯลฯ

{๑๕๐} คือ ฉันทสัมปทา ฯลฯ

{๑๕๑} คือ อัตตสัมปทา ฯลฯ

{๑๕๒} คือ ทิฏฐิสัมปทา ฯลฯ

{๑๕๓} คือ อัปปมาทสัมปทา ฯลฯ







{๑๕๔} [๖๙] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

“ ... คือ โยนิโสมนสิการสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยการมนสิการโดย แยบคาย)

ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยโยนิโสมนสิการพึงหวังข้อนี้ได้ว่า ‘จักเจริญอริยมรรค มีองค์ ๘ ทำอริยมรรคมีองค์ ๘ ให้มาก’

{๑๕๕} ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยโยนิโสมนสิการเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ ทำอริยมรรค มีองค์ ๘ ให้มาก อย่างไร

คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. เจริญสัมมาทิฏฐิอันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไป ในโวสสัคคะ