Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 19 หน้าที่ 334

<< | หน้าที่ 334 | >>
ส่วนความดับกองแห่งความมืดคืออวิชชาไม่ให้เหลือด้วยวิราคะ นี้เป็นทางอันสงบ นี้เป็นทางอันประณีต คือ ความระงับสังขารทั้งปวง ความสละคืนอุปธิทั้งปวง ความ สิ้นตัณหา ความสิ้นกำหนัด ความดับ นิพพาน’ ก็ปัญญาของอริยสาวกนั้นพึงจัด เป็นปัญญินทรีย์

{๑๐๒๒} สารีบุตร อริยสาวกผู้มีศรัทธานั้นพยายามอย่างนี้ ครั้นพยายามแล้วระลึก อย่างนี้ ครั้นระลึกแล้วตั้งมั่นอย่างนี้ ครั้นตั้งมั่นแล้วรู้ชัดอย่างนี้ ครั้นรู้ชัดแล้วย่อม เชื่อมั่นอย่างนี้ว่า ‘นี้แลคือธรรมที่เราได้ฟังมาก่อน บัดนี้เราถูกต้องด้วยนามกาย นั้นอยู่ และเห็นแจ้งแทงตลอดด้วยปัญญา’ ก็ศรัทธาของอริยสาวกนั้นพึงจัดเป็น สัทธินทรีย์”

อาปณสูตรที่ ๑๐ จบ


ชราวรรคที่ ๕ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. ชราธัมมสูตร ๒. อุณณาภพราหมณสูตร

๓. สาเกตสูตร ๔. ปุพพโกฏฐกสูตร

๕. ปฐมปุพพารามสูตร ๖. ทุติยปุพพารามสูตร

๗. ตติยปุพพารามสูตร ๘. จตุตถปุพพารามสูตร

๙. ปิณโฑลภารทวาชสูตร ๑๐. อาปณสูตร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka