พระไตรปิฎก

{๑๔๑๐} [๙๙๖] “ภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติสมาธิที่ภิกษุเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะ (พึงเพิ่มข้อความที่เหลือให้พิสดาร)

อานาปานสติสมาธิที่ภิกษุเจริญอย่างนี้แล ทำให้มากอย่างนี้ จึงเป็นไปเพื่อ ความสิ้นอาสวะ”







๑. อิจฉานังคลสูตร ๒. กังเขยยสูตร

๓. ปฐมอานันทสูตร ๔. ทุติยอานันทสูตร

๕. ปฐมภิกขุสูตร ๖. ทุติยภิกขุสูตร

๗. สัญโญชนัปปหานสูตร ๘. อนุสยสมุคฆาตสูตร

๙. อัทธานปริญญาสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตร