Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 112

<< | หน้าที่ 112 | >>
[๑๑๐] อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่ไม่รังเกียจสิ่งที่ไม่น่ารังเกียจ ๒. คนที่รังเกียจสิ่งที่น่ารังเกียจ

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๒)

[๑๑๑] อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าควรในของที่ไม่ควร ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่ควรในของที่ควร

อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๓)

[๑๑๒] อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าไม่ควรในของที่ไม่ควร ๒. คนที่เข้าใจว่าควรในของที่ควร

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๔)

[๑๑๓] อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นอาบัติในข้อที่เป็นอาบัติ ๒. คนที่เข้าใจว่าเป็นอาบัติในข้อที่ไม่เป็นอาบัติ

อาสวะย่อมเจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๕)

[๑๑๔] อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวก

คน ๒ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนที่เข้าใจว่าเป็นอาบัติในข้อที่เป็นอาบัติ ๒. คนที่เข้าใจว่าไม่เป็นอาบัติในข้อที่ไม่เป็นอาบัติ

อาสวะย่อมไม่เจริญแก่คน ๒ จำพวกนี้แล (๑๖)


สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka