Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 143

<< | หน้าที่ 143 | >>
๔. อัจจยสูตร


ว่าด้วยการเห็นโทษและไม่เห็นโทษ


[๔] ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๓ ประการ พึงทราบว่า เป็น คนพาล

ธรรม ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่เห็นโทษ โดยความเป็นโทษ

๒. เห็นโทษโดยความเป็นโทษแล้ว ไม่แก้ไขตามสมควรแก่ความผิด

๓. เมื่อผู้อื่นชี้โทษอยู่ ไม่ยอมรับตามสมควรแก่ความผิด

บุคคลประกอบด้วยธรรม ๓ ประการนี้แล พึงทราบว่า เป็นคนพาล

บุคคลประกอบด้วยธรรม ๓ ประการ พึงทราบว่า เป็นบัณฑิต

ธรรม ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เห็นโทษโดยความเป็นโทษ

๒. เห็นโทษโดยความเป็นโทษแล้ว แก้ไขตามสมควรแก่ความผิด

๓. เมื่อผู้อื่นชี้โทษอยู่ ก็ยอมรับตามสมควรแก่ความผิด

บุคคลประกอบด้วยธรรม ๓ ประการนี้แล พึงทราบว่า เป็นบัณฑิต เพราะเหตุนั้น ฯลฯ

อัจจยสูตรที่ ๔ จบ


๕. อโยนิโสสูตร


ว่าด้วยการถาม-ตอบโดยไม่แยบคาย


[๕] ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๓ ประการ พึงทราบว่า เป็น คนพาล

ธรรม ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑ โทษ ในที่นี้หมายถึงความผิด(อปราธะ) (องฺ.ติก.อ. ๒/๔/๗๙)
๒ ดูความเต็มข้อ ๓ ติกนิบาตในเล่มนี้

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka