Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 180

<< | หน้าที่ 180 | >>
ก็มาณพผู้เป็นกามโภคีบุคคล


เป็นคนฉลาดที่จะรวบรวมโภคทรัพย์

เขาเป็นคนตาเดียวจากโลกนี้ไปสู่นรกย่อมเดือดร้อน

ส่วนบุคคลสองตา


เรากล่าวว่าเป็นบุคคลผู้ประเสริฐที่สุด

เขาให้ทรัพย์ที่ตนได้มาด้วยความหมั่นเป็นทาน

จากโภคทรัพย์ที่ตนหาได้โดยชอบธรรม

มีความดำริประเสริฐ มีจิตใจไม่วอกแวก

ย่อมเข้าถึงฐานะที่เจริญซึ่งไปแล้วไม่เศร้าโศก

บุคคลควรเว้นให้ห่างไกลจากบุคคลตาบอดและบุคคลตาเดียว

แต่ควรคบบุคคลสองตาที่ประเสริฐที่สุด

อันธสูตรที่ ๙ จบ


๑๐. อวกุชชสูตร


ว่าด้วยบุคคลมีปัญญาเหมือนหม้อคว่ำ


[๓๐] ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ จำพวกนี้มีปรากฏอยู่ในโลก

บุคคล ๓ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. บุคคลมีปัญญาเหมือนหม้อคว่ำ ๒. บุคคลมีปัญญาเหมือนชายพก

๓. บุคคลมีปัญญากว้างขวาง(เหมือนหม้อหงาย)

บุคคลมีปัญญาเหมือนหม้อคว่ำ เป็นอย่างไร

คือ บุคคลบางคนในโลกนี้ไปวัดเป็นประจำเพื่อฟังธรรมในสำนักภิกษุทั้งหลาย ภิกษุทั้งหลายแสดงธรรมมีความงามในเบื้องต้น มีความงามในท่ามกลาง และมีความ งามในที่สุด ประกาศพรหมจรรย์ พร้อมทั้งอรรถและพยัญชนะบริสุทธิ์บริบูรณ์ครบถ้วน

๑ พรหมจรรย์ ในที่นี้หมายถึงอริยมรรคมีองค์ ๘ ซึ่งรวมอยู่ในไตรสิกขา คือ ศีล สมาธิ และปัญญาอันเป็น ความประพฤติประเสริฐ (องฺ.ติก.อ. ๒/๓๐/๑๐๘)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka